zaterdag 14 januari 2012
Archeoloog
ALLES MAG JE WORDEN
Het springzaad knapt, de brempeulen
knallen open en jij ligt daar in je wieg
als een popelend boontje bij.
Alles mag je worden van mij: zeeman
boswachter, archeoloog. Of -
als je leven ingewikkelder loopt -
geponsord ontdekker van aangroei
werende stoffen voor scheepsverf,
alleenstaand paddenstoelenfotograaf,
pacht- en beestenlijstenonderzoeker
van verdwenen Drentse keuterijen.
Alles. Behalve ongelukkig. Beloofd?
© Erik Menkveld
Uit: Erik Menkveld Schapen nu! Amsterdam, Bezige Bij, 2001
donderdag 12 januari 2012
Boven terrines
HET HERENHUIS
De tafel op 't gelijkvloers was gedekt
maar waar was iedereen?
Damp hing boven de terrines
en het onberispelijk bestek.
Een lamp van kleurig glas
maakte ook nog gezelligheid
en in de hoeken wuifden
palm en kamerplant
maar waar was iedereen?
Die van de kelder loerden
naar die van de zolder
en omgekeerd.
© Peter Ghyssaert
Uit: Peter Ghyssaert Jubileum en andere gedichten Amsterdam, Bert Bakker, 1997
dinsdag 10 januari 2012
Met haar mond
MAGNESIUMLICHT (SOMS)
2 - ring -
Soms lig je op een wiegend ponton in zee. Wijdbeens komt ze
boven je staan, haren in vuur en vlam. Glimlachend buigt ze
achterover, de beenspieren opsplitsend, duikt ruggelings in het water -
ze zal met haar mond een ring van de bodem plukken en die keer op keer
over je vinger schuiven, zilverkleurig als een dolfijn.
's Nachts
zullen vlammetjes over het water rennen. Aan land springen.
Door de bergflanken vreten. Wijngaarden bezielen. Ondergronds rijpt
het vuur. Uitverkoren zijn zij die een glimp opvangen.
© Peter Verhelst
Uit: Peter Verhelst Nieuwe sterrenbeelden, Amsterdam, Prometheus, 2008
Zuster!
ZOMAAR EEN ZOMERAVOND
Mijn moeder maakte haar nagels schoon
de Marilyn Monroe-roodgelakte
met acetonacetylacetaat
Ik (her)las de Sprookjes van Grimm…
Buiten daalde de avond in de perenboom
waar tussen jade bladeren
vruchten, kuis
als (half verborgen) borsten
hingen
Herinneringen
in goudkleurig Technicolor
aan Hollywood-films, eind Jaren Vijftig
Mijn moeder is al jaren dood
Mijn kinderen slapen
Mijn vrouw heeft zomeravonddienst
Zij werkt in het ziekenhuis Sint Annadal
Zuster Madeleine… kunt u komen?
Mijn infuus zit los!!!
Als ze in bed kruipt, vroeg in de ochtend
ruik ik op de moeheid van haar huid
dwars door een vleugje
L’Ange Heurtebise
haar favoriete parfum…
de bittere geur van toen
die van Marilyn Monroe’s
te
vroege
dood
O, lange, lange
nagels, doodswitblauw
van Grandma Roodkapje
in Technicolor
in wolvenstad Hollywood!
© Manuel Kneepkens
- ongepubliceerd -
Aantekening van de dichter: 2012 wordt in zeker twee opzichten een gedenkwaardig jaar. Het is op de kop af vijftig jaar geleden dat de Amerikaanse actrice, zangeres en filmdiva Marilyn Monroe overleed. En het is binnenkort ook tweehonderd jaar geleden sinds, in 1812, deel één verscheen van de Duitse sprookjesverzamelaars en broers Jacob en Wilhelm Grimm, Kinder- und Hausmärchen.
maandag 9 januari 2012
Vriendschap
Als je mijn vriend bent
neem dan een jongere vrouw,
ik waag mij niet aan een huwelijk
waarin ik de oudste ben.
- Sappho
versfragm. 121 in: Sapfo Gedichten - uit het Grieks vertaald door Mieke de Vos, met een
nawoord van Doeschka Meijsing, Amsterdam, Athenaeum-Polak & Van Gennep, 2011
zondag 8 januari 2012
Vaargeul
EILAND
Zeker een eiland zijn. Zeker de brug
nog weigeren zolang je kan, de dijk
niet denken. Buiten het bereik
blijven van wat daar op de grens
van lucht en water loert: het land
waar eindeloos hongerig land achter ligt.
Maar wel de steiger teren voor het veer,
de vaargeul open houden, het uitzicht
bewaren op wat voor ieder kind weer
in dromen opdoemt: later ooit nog van
hier oversteken naar wat daar onzicht-
baar lokkend ligt: de overkant.
© Willem van Toorn
Uit: Willem van Toorn Tegen de tijd Amsterdam, Querido, 1997
zaterdag 7 januari 2012
Niets houdt haar nog warm
BOODSCHAPPENTAS
Ze hangt als een boodschappentas
aan mijn arm en ik bedenk
wat er met haar
uit mijn leven verdwijnt: Buisman,
een stoof, de theemuts.
Niets houdt haar trouwens
nog warm.
Bevelend wijst ze naar
de supermarkt en
vraagt me
wat ik zie:
ik noem een naam.
Nee, idioot,
dat is de overkant
en hoe komen wij daar?
Ik wil haar nooit meer ontstemmen,
zeg me hoe.
Maak je maar klaar,
we zullen moeten zwemmen.
© Wim Brands
Uit: Wim Brands Ruimtevaart, Amsterdam, Nieuw Amsterdam, 2005
vrijdag 6 januari 2012
In vlam
VAN DE ZIGEUNERIN
Voor Anthi
Ik wil zigeuner worden
zei ik tegen een zigeunerin
om jou te krijgen
Kun je vroeg zij als avondmaal
bittere groente eten zonder zout
en dan gaan liggen?
Dat kan ik zei ik
Kun je vroeg zij gaan liggen
zonder te huilen van kou
op de bevroren modder?
Dat kan ik zei ik
Kun je vroeg zij op de modder
mijn lichaam in vlam zetten
en verbranden tot as?
En of ik dat kan zei ik
Kun je vroeg zij mijn as
in je wijn strooien
en je bedrinken, mij vergeten?
Nee, dat kan ik niet zei ik
Dan word je geen zigeuner zei ze.
© Yorgos Pavlópoulos
- uit het Grieks vertaald door Hero Hokwerda -
In: Hotel Parnassus, poëzie van dichters uit de hele wereld. Poetry International 2003,
Rotterdam/Amsterdam, De Arbeiderspers, 2003
donderdag 5 januari 2012
Lakens van de dageraad
DE GALM
De hitte van de ergernis,
het hese woord,
de galm van het verhaal.
De lakens van de dageraad,
droger dan ooit tevoren.
Gebieden waar geen geluid meer was.
© Armando
Uit: Armando Ze kwamen, Amsterdam-Antwerpen, uitg. Augustus, 2011
Elkaar drinken
SCHEPPINGSVERHAAL
Mooie geliefden waren we niet, tussen
stoffige dekens in een halfvreemd bed,
moe van de vlucht terug naar huis,
ondankbaar, vastbesloten
tot eten, drinken, elkaar.
Toch lagen we dicht
bij de ruimte waarin toen een
speldenknop, microscopisch land,
een nader uit te werken plan.
Leg je hand in mijn hand, je hart
in mijn hart, weet je slagen geteld.
Ken de oorzaak daarvan.
Je werd die nacht verondersteld
zoals dat heet, of liever toch bedacht.
Aan het einde van de slaap bleef
jij nog maanden duren.
© Ester Naomi Perquin
Uit: Ester Naomi Perquin Servetten halfstok, Amsterdam, Van Oorschot, 2007
woensdag 4 januari 2012
Cassave
[…]
Wat moet ik je geven om je aan
mij uit te lenen? Deftig ben je
van naam, met vier lettergrepen.
We dreven in een smokkelboot,
op de stranden lagen blinkende
visjes te drogen. We bezochten
de chimpansees. We aten cassave
en niemand wees ons de weg.
Later zou het vlooien beginnen
en het tuiten van de lippen.
© Emma Crebolder
Uit: Emma Crebolder Vergeten Amsterdam, uitgeverij Nieuw Amsterdam, 2010
Vogel
zegt Li: een pond veren
vliegt niet als
er geen vogel in zit
Bert Schierbeek
- Schone regels, rondrijdend Rotterdams vuilniswagengedicht -
Uitstapje
TERUG NAAR DE NATUUR
Er was een man, ik zeg niet wie
hij was, die hield van de natuur,
althans dat dacht hij, want hij had
gehoord dat daar zoveel te vinden was,
de stilte, vrijheid, blijheid en jezelf
en zo. Genoeg in elk geval om daar
eens heen te gaan.
© Rutger Kopland
Uit: Rutger Kopland Alles op de fiets, Amsterdam, Van Oorschot, 1969
dinsdag 3 januari 2012
Te koud
Spreken was het makkelijkste
commentaar.
Voor huilen was het te koud.
Voor waarheid hadden we
de verkeerde kleren aan.
© Jan Baeke
fragm. uit: Jan Baeke Brommerdagen, Amsterdam, De Bezige Bij, 2010
Storm!
KONVOOI OP DRIFT [2]
Een konvooi van felgekleurde speelgoedbeesten
koerst op de Ierse en Britse kusten af
Drie jaar geleden zijn ze in een storm overboord geslagen
Sindsdien doorkruisen zij de wereldzeeën
gele eendjes, blauwe schildpadden, rode bevers
negenentwintigduizend in getal
Volgens een oceanograaf vandaag in The Times
heeft de bonte stoet al enkele leden verloren
Bij Sitka in Alaska spoelden vierhonderd beesten aan
en ook verderop bij Kodiak werden ze gesignaleerd
Die vondsten stellen de onderzoekers in staat
om hen te volgen op hun barre tocht
Momenteel bevindt het konvooi zich ergens in de Beringstraat
Keurig verpakt in schotsen ijs dobberen ze
met een snelheid van zo’n acht kilometer per uur
in de richting van de Atlantische Oceaan
In dat tempo zal hun ijselijke tocht wel vijf jaar duren
voor ze op de Ierse en Britse stranden rust zullen vinden
Door de beestenboel op drift te volgen
hopen oceanografen hun computermodellen
voor het zeegedrag te kunnen verfijnen
Volgens stromingsdeskundige Curtis Ebbesmeyer
lopen de beesten bij dit experiment geen enkel gevaar
‘Ze zijn veerkrachtig en kunnen zelfs
De zwaarste ontberingen doorstaan’
© K. Michel
Uit: K. Michel Waterstudies, Amsterdam, Meulenhoff, 1999
maandag 2 januari 2012
Fiets
FINISH
De atleet stond op het veld
en rekte zijn oude benen
toen de dood langskwam en wenkte:
Dag jongen, loop je even mee?
Een korte steek in de zij,
dat was alles. Hij bukte zich
om zijn veters aan te trekken,
maar de schoenen waren al leeg en
hij rende de lucht in.
Gewichtloos en zonder
ooit buiten adem te raken
zwom hij door een sterrenzee,
fietste de melkweg rond
en liep ten slotte
in de witte tunnel van de zon,
als vuur door wind gedragen.
En bij de finish waren vele gezichten
die hem aankeken met zachte ogen,
en die zich verheugden,
want hij was er.
© Alexis de Roode
Uit: Alexis de Roode Geef mij een wonder, Amsterdam, Podium, 2005
De ander
THE WIFE
I know two woman
and the one
is tangible substance,
flesh and bone.
The other in my mind
occurs.
She keeps her strict
proportion there.
But how should I
propose to live
with two such creatures
in my bed -
or how shall he
who has a wife
yield two to one
and watch the other die.
© Robert Creeley
LA MOGLIE
Conosco due donne
e una
è di materia tangibile,
carne e ossa.
L'altra esiste nella mia
mente.
Lí tiene la parte che
le spetta.
Ma come potrei
suggerire di vivere
con due simili creature
nel mio letto -
o come potrebbe chi
ha una moglie
cederne due per una
e veder morire l'altra.
© Robert Creeley
Uit: Fernanda Pivano [ed.] Poesia degli ultimi Americani. Milano, Feltrinelli | Universale Economica, 1964/2001 (8e dr.).
Engels-Italiaanse bloemlezing met werk van Robert Creeley, Diane di Prima, Allen Ginsberg, Jack Kerouac, Norman Mailer, Gary Snyder, Bob Kaufman, Joel Oppenheimer, Jonathan Williams e.a.
Boekomslag: Jack Kerouac, gefotografeerd door Allen Ginsberg in New York in 1953, vier jaar voor verschijning van Kerouacs beroemde On The Road.
Labels:
dichterswit,
divers,
Fernanda Pivano,
Robert Creeley
zondag 1 januari 2012
Hoe dichter
Denk.
Hoe dichter we bij het licht komen,
des te minder sterren we zien.
Hou nu op
met denken.
© Peter Verhelst
Uit: Peter Verhelst Zoo van het denken, Amsterdam, Prometheus, 2011
Abonneren op:
Posts (Atom)