Posts tonen met het label H.H. ter Balkt. Alle posts tonen
Posts tonen met het label H.H. ter Balkt. Alle posts tonen
woensdag 29 december 2010
Ongeloof
NIEUWJAARSKAARTEN IN DE VIJFTIGER JAREN
Voor het laatst vertoonde zich de goudkleur
van ikonen en middeleeuwse schilderijen op
wenskaarten uit de vijftiger jaren: laatste
opleving van de beslotenheid en het geluk.
Nog eenmaal spanden mensen als een rendier
natuur voor hun ar: breng ons verder! Breng
ons door de poort van het stervende jaar! Ja
hoefijzers en klavertjesvier, zilverglitter,
reikten postbodes aan in de sneeuw. Eeuwig
stormden klokken aan in de lucht, schijnsel
viel uit kerkjes. Zoete landschappen ademden
geur van vanille uit. In de zandwegen hoog-
stens karresporen; blijde vinkjes laag op hun
tak. Ongeloof stortte neer op 't ganzenbord.
© H.H. ter Balkt
in: Tirade, jaargang 1993
maandag 26 januari 2009
Van een 'voorbij tijdperk'
Ik loop liever door brandnetels dan dat ik poëzie lees,
laat staan schrijf. Wie durft dat nog?
Dit is dus geen poëzie.
Dit is een oorlogsverklaring aan de dichters,
de fossielen van een voorbij tijdperk.
- H. H. TER BALKT, dichter
Abonneren op:
Posts (Atom)