Posts tonen met het label Micha Hamel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Micha Hamel. Alle posts tonen

maandag 20 april 2009

Achterin bloemen



'MEER OVER VADERS DOOD'



Ik vertelde het op mijn werk. De secretaresses mompelden,

slordig verwarde handen afvegend aan de kokerrok.
Drentelen, pulken, wegkijken,
dan ineens vieze koffie gaan halen.

Een ogenblik later plant ik mij neer en leg mijn handen
op het koele formica, het bekertje middenin.
Twee Russen, korte beentjes, zwijgzame violisten van de eerste stoel
op wier kinderhand het riet was neergekomen bij elke onzuivere noot,
— en die nu dus met worstenvingers viool kunnen spelen.

Ze rezen voor me op als bomen en huilden
zulke dikke tranen achter plusbrillen.
Een dubbele omhelzing van hout, langs hen heen
zag ik wegrijden de slee over de taiga

met achterin de bloemen, de geruisloze mens.


Micha Hamel


Uit: Micha Hamel Alle enen opgeteld, Amsterdam/Antwerpen, Augustus, 2005.

maandag 2 februari 2009

De uitkomst



NULLEN EN ENEN


Ik kan poëzie waarderen.
Wanneer ik een gedicht gelezen heb
zet ik beneden aan de pagina
ernstig
een nul of een één.

Bij twijfel cijfer ik per strofe.
Hun gemiddelde wordt afgerond en
eveneens onderaan genoteerd.

Als ik de bundel
uit heb, tel ik alle enen
op en deel de uitkomst
door het aantal gedichten.


Micha Hamel


Uit: Micha Hamel Alle enen opgeteld, Amsterdam/Antwerpen, Augustus, 2005.