Geur van kaneel

De wereld is vol vrouwen
en de meesten zijn zwanger.
Op straat bollen hun buiken
als zeilen in de zomerwind.

Zο voer Da Gama de Taag af, Lissabon uit.
Later kwamen de schepen terug
geladen met de geur van kaneel, het ronde
van de aarde en met zwart zwetend goud.
De wereld kwam uit houten buiken.

In de supermarkt laveren de vrouwen νοοrzichtig.
Ze dragen hun kussens van liefde, hun ogen glanzen
want de wereld is zwanger
de nacht draagt een geheim en
morgen is het zomer, is de stad verlaten
als de vlakste zee, zwerft de zon
door lege cafés en windstille bibliotheken.

In je ooghoek ritselt nog geen kind.


© MARCO NIJMEIJER


Uit: Marco Nijmeijer Een bed van boomkruinen en vogels - Haarlem, Windroos/Holland, 2007.

Ruil

We zaten aan tafel, we spraken tot
het blad vol lag. Uit je mond vloog
nog een verschrikte vogel.

"Laten we onze ogen ruilen" en
we ruilden. De jouwe zaten me
krap in de kas. Jij vond de mijne
te licht.

Ik schoof op mijn stoel heen en weer.
Ik groeide en groeide. De kamer ging knellen
als een gebrek.

In het geheugen van onze vingers
stond hoe ze haken, strengelen
strelen konden. Het tafelblad
droeg onze handen niet langer
en brak.

Vogels vlogen uit armen en borst.
Ze streken rond ons neer. Ze kijken.


MARCO NIJMEIJER


Uit: Marco Nijmeijer Een bed van boomkruinen en vogels - Haarlem, Windroos/Holland, 2007.

Achter mijn ogen

Er zijn νier donkere dagen
één in mijn linkerbeen
één in mijn hals
één νοοrbij de scharnieren pols
één aan de bron in mijn arm.
Ze reizen, kromgegroeid
over wegen van binnen.


Je hebt lichte handen
οp de haan van mijn schouders
je vingers οp het vloeiblad van mijn buik.
Ze reizen en het lichaam wordt van bloeiende ladders.
Op een helder bevel komt de morgen en wekt de bomen.
Water wordt wakker en gaat stromen
een fontein gοοit zijn lied als een bal in de lucht
in een veren bal liggen we
licht en vol.


Op een dag komen de dagen
samen οp de viersprong
achter mijn ogen.


© MARCO NIJMEIJER


Uit: Marco Nijmeijer Een bed van boomkruinen en vogels - Haarlem, Windroos/Holland, 2007.

Op straat de zee

Slaap maar moeder, het is nacht.

Je werd wakker.

Je ogen-oren horen

zien de donkere deur waar

een droom doorkomt

of een kind.

Je betoverde zoon

die op straat de zee bevoer.

Slaap maar

ik doe even het licht aan

zoek lepel, vork, mes met bloed.

MARCO NIJMEIJER

Uit: Marco Nijmeijer Een bed van boomkruinen en vogels - (nieuwe) Windroosreeks. Haarlem, uitg. mij. Holland, 2007