Posts tonen met het label digital food. Alle posts tonen
Posts tonen met het label digital food. Alle posts tonen

vrijdag 13 juni 2008

Reve's tegeltje






Dagsluiting

Eigenlijk geloof ik niets,
en twijfel ik aan alles, zelfs aan U.
Maar soms, wanneer ik denk dat Gij waarachtig leeft,
dan denk ik, dat Gij Liefde zijt, en eenzaam,
en dat, in zelfde wanhoop, Gij mij zoekt,
zoals ik U.

GERARD REVE



Tekst, in tegel gebakken, aan de wand van Kapsalon Sahara te Rotterdam: een persoonlijk geschenk van de dankbare cliënt Gerard Reve.
Reve en zijn levensgezel Joop Schafthuizen ('matroos Vos') lieten, ook nadat ze in 1993 hun woonplaats Schiedam hadden ingeruild voor een voormalige doktersvilla in België, nog jarenlang hun haren 'doen' in de kapperszaak aan de Rotterdamse Scheepmakerskade. Het tweetal ondernam vanuit Machelen-aan-de-Leie regelmatig onaangekondigde tochten richting "Sahara"; voor een knip- en wasbeurt met weldadige hoofdbehandeling door de vingervlugge handen van Wilma Blanken.

Het toeval moet verhinderd hebben dat de kappersafspraken van de gevierde volksschrijver nimmer hebben geleid tot een daadwerkelijk fysieke ontmoeting met andere personen van Wilma's cliëntèle, zoals Robin van Persie en diens vader, de Rotterdamse kunstenaar Bob van Persie.
Men ziet de jeugdige Arsenalspeler, ex-Feyenoorder en voetbalinternational met het kuifje - tevreden over zijn nieuwe haarcoupe - al geknipt en geschoren ongeduldig de beurt van pa-lief afwachten: op de groene kappersbank, samen naast de naar België geëmigreerde auteur. Welk een voetbalpoëzie of fraai voetbalgedicht zou hier in Wilma's Sahara, desnoods eenmalig, niet hebben kunnen ontstaan tussen talenten van twee generaties!

Socioloog, voormalig hoogleraar, oud-burgemeester en oud-minister dr. A. Peper is trouwens een andere ingezetene van de Maasstad die zich bezitter mag noemen van de zeldzame Gerard Reve-teksttegel. Eveneens een persoonlijk cadeau van de schrijver. Peper en de twee jaar geleden aan de ziekte van Alzheimer overleden Reve correspondeerden tussen 1987 en 2002 intensief met elkaar. Ook aan Reve's kant leidde dat tot een boekwerkje, "Zeven gedichten voor mijn vriend Bram Peper", in 1997 in beperkte kring verschenen ter gelegenheid van het 15-jarig Rotterdams burgemeestersjubileum van Peper. De uitgave is anno 2008 bij een modern antiquariaat nog verkrijgbaar voor bijna 400 dollar.

Kapster en Sahara-eigenaresse Wilma Blanken is overigens niet alleen bedreven in kunstzinnige haarcoupes, in de kapsalon hangen ook enige niet onverdienstelijke schilderingen van haar zelf. "Ik ben liefhebber, een beetje gepassioneerd, maar een amateur."
In de zaak zijn ook enkele collages aanwezig over de haarkam, inclusief varianten op de witte haarvlinders van een zeventiende-eeuwse keizerin (vervaardigd naar een beroemd schilderij van Velásquez in het Madrileense Prado). Wilma's kammenliefde leidt in de kunstminnende Saharaklantenkring soms tot contra-inspiratie en onvermoed nieuwe creaties, zie de omslag van deze muziek-CD met haarliederen van iemand van de eigen cliëntèle.


Tenslotte een snapshot van een van Wilma's laatste werken, 'iets Van Gogh-achtigs', pal achter de toegangsdeur. De dame van de kapsalon: "Ik heb liever niet dat je het allemaal fotografeert, en al helemaal geen dingen van mezelf, nu ja: voor een keer dan. Néé néé, zelf wil ik al helemaal niet op een kiek."




woensdag 19 maart 2008

In memoriam Hugo Claus (1929 - 2008)

Verdriet in de lage landen: Hugo Claus is vanmiddag in Antwerpen overleden.
De Belgische dichter en schrijver leed al bijna tien jaar aan de ziekte van Alzheimer.

Volgens zijn uitgever De Bezige Bij heeft Claus zelf het ogenblik bepaald waarop hij wilde sterven, hij zou om euthanasie hebben gevraagd. Claus overleed op een door hem gekozen tijdstip woensdagmiddag in het Antwerpse Middelheimziekenhuis. Hij werd net geen 79 jaar.

Hugo Claus, de oudste zoon van een drukker uit Brugge, geldt als een van de grootste Nederlandstalige schrijvers. Hij is in ieder geval de meest bekroonde auteur in het Nederlands taalgebied en een van de veelzijdigste en productiefste. Claus was behalve (toneel)schrijver en dichter, ook filmmaker, regisseur en beeldend kunstenaar/schilder. Zijn omvangrijke oeuvre bestaat uit vele tientallen dichtbundels, romans, vertalingen en toneelstukken.
Ooit had hij theaterambities, als acteur. In zijn jonge jaren voorzag Claus lange tijd in zijn levensonderhoud als boekilllustrator, en met het schilderen van landschapjes en gevels. Het duurde enige tijd voordat hij zich niet meer schilder maar schrijver durfde te noemen, al voelde hij zich tot zijn laatste ogenblik vooral dichter.

Hugo Claus is in Nederland de laatste decennia geroemd en vooral bekend, zo leek het wel, door zijn magnum opus: Het Verdriet van België, een familiekroniek over collaboratie, verzet en verraad, waarin met veel autobiografische elementen de geschiedenis van Vlaanderen tijdens en na de Tweede Wereldoorlog wordt beschreven.
Zeker zo indrukwekkend uit zijn vroegere werk zijn echter de debuutroman De Metsiers (1950), die Claus ogenblikkelijk de faam van 'literair wonderkind' bezorgde, en zijn Oostakkerse Gedichten.

Claus was een ware meester in het vermengen van het tragische, verhevene, klassieke met het banale, burleske en - ook vaak - het obscene.

Tegen het verlies, dit gedicht als hommage aan Hugo:



ULYSSES



Te veel gevechten heb ik gezien,
te veel gejank van vrijers gehoord,
ik ben altijd te ver gereisd.


Een kijkdoos heeft mijn oog vervangen,
Een bromtol mijn oor.


Te veel modder,
te veel krengen er in.
Te veel vreugde.


Ik verberg mij nu tussen de minnaars,
die bedelaars.






[Uit: Hugo Claus Gedichten 1948-1993. Amsterdam, De Bezige Bij, 1994]